cdn.2
niepokój... nie ma go . telefonuję. nie odbiera komórki. telefonuję jeszcze raz i jeszcze już nie wiem ile... nie pamiętam żebym kiedykolwiek wpadała w taką histerię. wydaje mi się, że muszę mu coś powiedzieć, podzielić się, jeszcze raz naciskam na klawisz komórki. jest godzina 13 potem 14 potem 15 nie wiem co się ze mną dzieje. telefonuję do teściowej, mieszka w tej samej kamienicy, nie ma jej dlaczego nie ma jej co ja mam zrobić? nie zostawię chorego dziecka i nie polecę do niego. daję pierś. Matylda uspokaja się . na . koniec piszę do niego SMS-a ,, dlaczego jak najbardziej cię potrzebuję to cię nie ma". klik i wysyłam. Może poszedł do Szymona może do kogoś innego, wyłączył komórkę. nie wiem. i tak nie mogę znaleźć miejsca. przychodzi Ania sąsiadka, coś chce , telefonuję do teściowej godzina 16 17 18 nie ma jej godzina 20 odbiera telefon ,, O co chodzi?" -proszę zajrzyj do niego do pracowni Matylda ma gorączkę, niech kupi w aptece leki- zgodziła się, poszła. czekam ... 21 ,21.30, 22 dzwoni -tak? ,, Jest bardzo ciężki stan. nie przyjeżdżaj. zajmij się dzieckiem. dam ci znać" . wybiegam na ulicę. jest zimno 3 grudzień 2002 roku. oddycham, płaczę, krzyczę ,, Boże nie rób mi tego! Proszę Boże tylko nie to! Proszę... modlę się. mam różaniec Koronka do Miłosierdzia Bożego. pomaga mi.uspakajam się wchodzę do domu. układam dziecko do snu. dzisiaj nie będę jej kąpać. i tak jest przeziębiona. siedzę w ciszy. ciszy w której słyszę tykający zegar. czas tika wszędzie w mojej głowie zegarze w żyłach , słyszę swoje serce, zawisłam na wskazówce zegara, mój puls, serce ciało bije wraz z nim tik tak tik tak tik tak czekam czekam 23 24 .... Pierwsza w nocy. dzwonek do drzwi. otwieram. wchodzi teściowa, za nią rodzina- mężczyzna i kobieta. wchodzi ciężko. bardzo ciężko. już wiem . nie chcę tego słyszeć. wiem.
- Maciek nie żyje....................................... ..............................................................................................................
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz